اعتراض به سرکوب تجمع مسالمتآميز زنان در 22 خرداد 85
جمعي از زنان در اعتراض به قوانين تبعيضآميز و دستيابي به حقوق انساني خود، تجمعي مسالمتآميز براي بيان خواستهاي خود بر پا كردند. اما اين تجمع با خشونتي شديد و مافوق تصور، از سوي ماموران و شخصيپوشها سركوب شد، بيآنكه محروميت زنان را از برخي خواستهاي ابتدايي كه حق هر انسان متمدن است در نظر گيرند. گيريم كه ما زنان خطاكاريم كه قانون شرايط ضمن عقد را براي تضمين حقوق خود در ازدواج كافي و كارآمد نميدانيم؛ گيريم خطاكاريم كه مي خواهيم همانطور كه در افزايش درآمد خانواده شراكت داريم، در ادارهي امور مربوط به كودكانمان نيز مشاركت داشته باشيم؛ گيريم خطاكاريم كه برابري در حق طلاق را طلب ميكنيم، گيريم خطاكاريم كه به نابرابري حقوقمان در محيط كار اعتراض داريم و خواهان برابري حقوق و مزايا و تقسيم عادلانهي پستهاي مؤثر هستيم. گيريم خطاكاريم كه اعتراض ميكنيم به اخراج يا تعويض شغلمان بعد از بچهدار شدنمان يا مشكل داريم براي گرفتن مرخصيهايمان. گيريم خطاكاريم چون اعتراض داريم به امنيت شغليمان به خاطر قراردادهاي موقت كار. گيريم خطاكاريم كه بيعدالتي نسبت به زنان را سرچشمهي خشونت و بيعدالتي رايج در جامعه ميدانيم و گمان ميكنيم كه با دستيابي زنان به حقوق ابتدايي خود در عرصهي خصوصي خانواده و عرصهي عمومي، جامعه سلامت بيشتري خواهد داشت. گيريم كه ...
اما كدام وجدان بيداري ميپذيرد كه مجازات اين خطاكاريها توهين، خشونت، دستگيري، دستبندزدن و زندان انداختن و ضرب و شتم ددمنشانهي زنان سالخورده و جوان باشد. به كدامين گناه؟
ما هواداران حركت جهاني زنان با اتكا به اصول پنجگانهي آزادي، صلح، برابري، همبستگي و عدالت، خشونتي را كه برضد تجمع مسالمتآميز زنان در 22 خرداد 1385 اعمال شد، محكوم ميكنيم و خواستار آزادي فوري و بيقيد و شرط دستگيرشدگان هستيم.
